Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Θράκη από τους αρχαίους χρόνους

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ




Θράκη, πατρίδα του Ορφέα, του Διόνυσου και του Δημόκριτου, η χιλιοτραγουδισμένη Θράκη από τον αρχαίο Έλληνα τραγικό τον Σοφοκλή μέχρι και την λαϊκή μούσα Θράκη πατρίδα του Βάρναλη, του Βιζυηνού, του Πολύδωρα Παπαχριστοδούλου της Σοφίας Βέμπου και τόσων άλλων. Είναι η χώρα που σύμφωνα με τους ιστορικούς και τους γεωγράφους της αρχαιότητας ήταν η περιοχή εκείνη που περικλειόταν από του Δούναβη την κοίτη και τις παρίστριες όχθες ως κάτω στα περιγιάλια του γαλανού Αιγαίου και της ξακουστής Ομηρικής Αίνου και της Ισμαρος που και σήμερα Αίνος και Μαρώνεια φημίζονται, η μια θαλασσομάνα κι άλλη του Διονυσιακού πιοτού γητεύτρα. Θράκη αιώνια, με τους θρύλους τους μυθικούς και τους Διονυσιακούς, Θράκη αθάνατη και καρπερή, Θράκη των Ανεστανάρηδων και των Δημητρίων και των Διονυσίων.
 Θράκη με τους δικούς σου Αγίους, ήρωες και μάρτυρες, τους δικούς σου σοφούς, λόγιους και ευεργέτες. Θράκη με τους δικούς σου αγώνες για την ελευθερία. Με λίγα λόγια ήταν η χώρα με τη δική της λαογραφία τα δικά της ήθη και έθιμα όλα όμως ταυτόσημα με αυτά της υπόλοιπης πατρίδας μας.


- Το λέει ο Όμηρος ο μεγάλος ποιητής
- Το υποστηρίζει ο Ηρόδοτος ο πατέρας της ιστορίας
- Το διατυμπανίζει ο Στράβων ο μεγάλος Έλληνας γεωγράφος στο έργο του τα γεωγραφικά και το επιβεβαιώνει ένα πλήθος ανθρωπολόγων και γλωσσολόγων διαφόρων εθνικοτήτων.
Για να δούμε όμως αναλυτικά τι λέει ο Όμηρος, τι υποστηρίζει ο Ηρόδοτος τι διατυμπανίζει ο Στράβων και τι επιβεβαιώνουν οι ανθρωπολόγοι και οι γλωσσολόγοι.
Ο Όμηρος πέρα του προσδιορισμού των συνόρων της γράφει ότι ο Άθως από όπου κατέβαινε η θεά Ήρα βρισκόταν στη Θράκη και ότι σ αυτήν περιλαμβανόταν και η Πιερία η κοιτίδα των μουσών και ακόμη πως στην κορυφή του όρους της Σαμοθράκης καθόταν ο Ποσειδώνας και παρακολουθούσε τον Τρωικό πόλεμο.
Ο Ηρόδοτος θεωρεί το έθνος των Θρακών το μεγαλύτερο μετά τους Ινδούς αλλά και το ασθενέστερο χωρίς διοικητική συνοχή. Ο μεταγενέστερος Παυσανίας λέει ότι οι Θράκες ήταν πολυάριθμοι και υπολειπόταν των Κελτών. Ο μεγάλος Έλληνας ιστορικός και γεωγράφος Στράβων, τονίζοντας ιδιαίτερα την γεωγραφική συνταύτιση της Θράκης με τον υπόλοιπο Ελληνικό χώρο, στο έργο του τα γεωγραφικά γίνεται περισσότερο σαφής όταν αναφέρει ότι οι οροσειρές της νοτιότερης του Αίμου Αιγαιοθρακικής περιοχής ήταν Ελληνικά βουνά.

Ο Θουκυδίδης, του οποίου ο πατέρας καταγόταν από την Θράκη, διαγράφει με ακρίβεια τα σύνορα της πλησιάζοντας αυτά των προ των βαλκανικών πολέμων. Πάντως όπως και να έχει το θέμα αυτή η γεωγραφική ενότητα ήταν αποδεδειγμένα από την αρχαιότητα ακόμη εθνολογικά-πολιτιστικά-φυλετικά και γλωσσικά Ελληνική. Οι ίδιοι οι Θράκες και μάλιστα ο βασιλιάς των Οδρυσών, Σεύθης ο Β'. διακήρυξε στον Ξενοφώντα την συγγένεια και τον δεσμό των Θρακών με τους άλλους Έλληνες. Άλλωστε σύγχρονες ανθρωμετρικές έρευνες του καθηγητή ανθρωπολογίας και μέλους της Ρωσικής Ακαδημίας Άρη Πουλιανού, που έγιναν σε σκελετούς αρχαίων τάφων, αποδεικνύουν ότι για αρκετές χιλιάδες χρόνια κατοικούταν η Θράκη, η Ελλάδα και ο ευρύτερος χώρος των Βαλκανίων από μία και την αυτή φυλή.



Η Θράκη έχει να παρουσιάσει μια πολυσήμαντη και πολυκύμαντη μακραίωνη ιστορία. Το όνομα Θράκισες=Θράκες δεν εκφράζει κανένα απολύτως χαρακτηριστικό γνώρισμα εθνολογικής διάκρισης, αλλά εκφράζει απλή θρησκευτική ιδιότητα ορισμένων Ελληνικών και άλλων συγγενικών πληθυσμών. Είναι απόλυτα εξακριβωμένο σήμερα, ότι από τα πολύ παλιά χρόνια οι Θράκες λάτρευαν τους ίδιους θεούς με τους υπόλοιπους Έλληνες. Τον Δία, την Ήρα, τον Απόλλωνα, την Άρτεμη, τον Άρη τον Διόνυσο, τον Ασκληπιό κ.ά. ο HEAD BARKCLAY στο έργο του Ελληνική νομισματολογία αποσαφηνίζει ότι τα Θρακικά φύλα που κατοικούσαν κατά την πρώιμη ιστορική περίοδο στο Θρακικό χώρο ήταν πρωτοελληνικής πελασγικής καταγωγής που ενισχύθηκαν στις αρχές της 2ης και 3ης χιλιετίας από άλλα Ελληνικά φύλλα τα οποία επέστρεφαν από την κεντρική Ευρώπη όπου είχαν καταφύγει κατά την περίοδο του κατακλυσμού. Τα Θρακικά φύλλα δεν είχαν μόνιμη εγκατάσταση επειδή ήταν ποιμένες και φιλοπόλεμοι. Στις αρχαίες Ελληνικές πηγές διασώθηκαν τα ονόματα πολλών Θρακικών φύλλων όπως. οι Κίκονες, οι Βίστονες, οι Σαππαίοι, οι Βρίαντες, οι Γέτες, οι Οδρύσσες και άλλα.
Οι πληροφορίες για τον χαρακτήρα των αρχαίων Θρακών ποικίλουν, Αναφέρονται συχνά ως βίαιοι, ορμητικοί, οινοπότες, φιλήδονοι, φιλοπόλεμοι και μαχητικοί. Ο Ευριπίδης στην Εκάβη τους χαρακτηρίζει δυσμαχώτατους, ο Ηρόδοτος από τον οποίον έχουμε τις περισσότερες πληροφορίες για τους Θράκες αναφέρει και περιγράφει τα όπλα τους, ο δε Θουκυδίδης τους χαρακτηρίζει λαό μαχητικό ενώ άλλοι τους χαρακτηρίζουν ως εγκρατείς, λιτοδίαιτους, δίκαιους και άλλοι ως σπάνιο φαινόμενο ενεργητικότητας.



Από τους αρχαιότερους χρόνους το όνομα και ο βίος των Θρακών ήταν στενά δεμένος με τον βίο και το πνεύμα των άλλων Ελλήνων. Οι υμνωδοί στον Ελληνικό κόσμο ήταν Θράκες, οι οποίοι έδωσαν την μορφή που συναντάμε στα Ομηρικά έπη. Μπορεί οι Θράκες να πήραν πολλά πολιτισμικά στοιχεία από την νότια Ελλάδα, έδωσαν όμως σ αυτήν κάτι πολύ σημαντικότερο. Την Ορφική και την Διονυσιακή λατρεία, από τις οποίες γεννήθηκαν η αρχαία μουσική, τα αρχαία μυστήρια, η αρχαία ποίηση. Είναι σημαντικό ότι ο Εύμολπος, γιος του Μουσαίου, θεωρείται ο ιδρυτής των Ελευσίνιων μυστηρίων και ο Ορφέας των Ορφικών. Όλα τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι οι ποιητικές καταβολές του ελληνικού κόσμου έχουν αφετηρία τις Θρακικές τελετές ενώ οι κάτοικοι των νοτίων περιοχών δεν έκαναν διάκριση ανάμεσα στον εαυτό τους και τους θράκες με φυλετικά κριτήρια.

Πολλοί ελληνικοί μύθοι συνδέουν τους θράκες με τους κατοίκους των νοτίων περιοχών π.χ. ο θρηικός Βορέας αρπάζει την Ορίνθια, ο Ηρακλής τα άλογα του Διομήδη, και τέλος ο Ορέστης ιδρύει πόλη στην Θράκη που φέρει το όνομα του Ορεστιάδα. Ο Απολλόδωρος αναφέρει πως όταν ο Ιάσων έλαβε τον χρησμό για να συντάξει την Αργοναυτική εκστρατεία με τους αρίστους της Ελλάδας, συμπεριέλαβε μεταξύ αυτών τους θράκες Ορφέα, γιο του Οιάγρου βασιλιά των Θρακών με πρωτεύουσα τα Λείβηθρα, τον Ζήτη, γιο του Βορέα, βασιλιά της Θράκης και τον Εχίονα ήρωα των θρακών που κατά τον Πίνδαρο ζούσε στο όρος Παγγαίο.



Τα στοιχεία αυτά είναι μία ακόμη απόδειξη ότι από τα μυθικά χρόνια, οι Θράκες θεωρούνταν Ελληνικό φύλλο από αυτούς που κατοικούσαν σε νοτιότερα μέρη Έλληνες. Άλλωστε οι επιμιξίες Θρακών και Αθηναίων δεν ήταν σπάνιες.
Παράδειγμα η μητέρα του Θεμιστοκλή ήταν Θρακιώτισα και ο ίδιος παντρεύτηκε την Θρακίωτισα Ηγησιπύλη κόρη του βασιλιά Ολόρου. Ο Θουκυδίδης ήταν γιος του Ολόρου και ο Αθηναίος Ιφικράτης ήταν γαμπρός του Κότυος του πρώτου βασιλιά της Θράκης. Να σημειωθεί ακόμα ότι τη συγγένεια μεταξύ Θρακών και των Πελασγών την περιγράφει και ο Αισχύλος στις Ικέτιδες.



Κατά τον 5° και 6° αιώνα οι σχέσεις μεταξύ του βορείου και του νότιου Ελληνικού χώρου έγιναν πιο στενές και η επίδραση του πνεύματος και του πολιτισμού των νοτίων ήταν πιο έντονη. Διαπιστώνουμε ότι παράλληλα με την καθαρά ελληνική τέχνη αναπτύχθηκε την περίοδο αυτή και η Ελληνοθρακική, η οποία είχε αρχικά πολύ περιορισμένο χαρακτήρα αλλά αργότερα απέκτησε ευρύτερα λαϊκά ερείσματα και είχε μεγάλη διάδοση. Ζωηρές ελληνικές επιδράσεις σημειώνονται στην Θρακική αρχιτεκτονική, στην ζωγραφική, στη γλυπτική καθώς και στην κεραμική και αγγειοπλαστική, ενώ η ευρύτατη διάδοση των Ελληνικών τοπωνυμιών στην Θράκη συνετέλεσε στον γλωσσικό εξελληνισμό του γεωγραφικού αυτού χώρου. Η επικράτηση της Ελληνικής γλώσσας κατά την περίοδο των Οδρυσών Βασιλέων και γενικότερα σ ολόκληρο το φάσμα της αρχαιότητας αποδεικνύεται από τις χιλιάδες σωζόμενες επιγραφικές μαρτυρίες. Περίπου 1550 ελληνικές επιγραφές βρέθηκαν στη Θάσο και στην περιοχή ανάμεσα στον κάτω ρου του Στρυμόνα και του Νέστου ποταμού. Άλλες 1000 περίπου βρέθηκαν στην κοιλάδα του Εβρου.686 βρέθηκαν στην Φιλιππούπολη και στην ευρύτερη περιοχή της.220 στην περιοχή της Αδριανούπολης καθώς και σε άλλες περιοχές.



Μετά την δημιουργία του ισχυρού Μακεδόνικου κράτους, ο Φίλιππος με αλλεπάλληλες εκστρατείες ( 353-350 και 342-334 π.Χ.) κατέλαβε όλες τις πόλεις της Θράκης και μαζί μεγάλα τμήματα του Θρακικού χώρου. Η Θράκη και η ενδοχώρα της γίνονται Μακεδονική επαρχία και η διείσδυση του Ελληνικού στοιχείου είναι σοβαρή.
 Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος πραγματοποίησε την εκστρατεία εναντίον των Περσών, οι Θράκες πήραν μέρος κι αυτοί όπως και οι άλλοι Έλληνες. Παράδειγμα ο Σιτάλκης από την χώρα των Οδρυσών, ακολούθησε τους Μακεδόνες με ιππικό, πελταστές και ψιλούς, δηλαδή ελαφρά οπλισμένους στρατιώτες.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου