Eleni & Souzana Vougioukli - Tha tragoudiso / Alexandris

Οι παραδοσιακές ενδυμασίες της Θράκης

Κάθε Ελληνική τοπική φορεσιά είναι ένα σύνολο ενδυμάτων, που χαρακτηρίζει μία ομάδα ανθρώπων που ζουν μέσα στον ελληνικό χώρο. Λειτουργεί όπως κάθε ενδυμασία. Ντύνει δηλαδή και στολίζει το κορμί και παρουσιάζει την όψη που επιθυμεί να δώσει εκείνος που τη φοράει στους τρίτους, παρέχοντας στον εαυτό του σιγουριά και άνεση.

Μέσα στη συντηρητική και αυστηρή κοινωνία του χωριού και της μικρής πόλης, η σιγουριά και η άνεση πετυχαίνονται με την ομοιομορφία που προσφέρει μία φορεσιά.

ΟΡΤΑΚΙΟΪ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΘΡΑΚΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΔΡΑΜΑΣ μπαιντουσκα

Οι Πλαβιώτες και το χωριό τους

Οι Πλαβιώτες και το χωριό τους
Συντάχθηκε απο τον/την Mavinidis A.





http://www.blogger.com/goog_975056868



Πολλοί λαοί, βάρβαροι πέρασαν και κατέκτησαν κατά καιρούς τη Θράκη. Κατέβαλαν επίμονες προσπάθειες να αλλοιώσουν τον εθνολογικό της χαρακτήρα. Ούτε η διάρκειας 500 ετών Τουρκοκρατία, ούτε οι Σλαβικές επιδρομές, ούτε τελευταία, οι σκληρότητες των κομιτατζήδων στάθηκαν ικανές να λυγίσουν την Ελληνική θρακική ψυχή. Αδιάψευστα στοιχεία της αλήθειας αυτής μας παρέχουν τα διασωθέντα Ελληνικά χωριά της Βορειοδυτικής Θράκης. Χωριά Ελληνικά με Ελληνικό πληθυσμό που διατήρησε την Εθνική του συνείδηση και τα Ελληνικά ήθη και έθιμα αγνά. Τα χωριά αυτά βρίσκονται σήμερα υπό Βουλγαρική κατοχή. Ο πληθυσμός τους κατέφυγε και εγκαταστάθηκε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, στα σπίτια όμως των χωριών αυτών κατοικούν σήμερα Βούλγαροι.

Επί Τουρκοκρατίας τα χωριά αυτά υπάγονταν διοικητικώς στην Υποδιοίκηση (καζάς) Ορτάκιοι, του Νομού (βιλαετίου) Αδριανουπόλεως και θρησκευτικώς στη Μητρόπολη Λιτίτσης, εκτός από την Μανδρίτσα που υπαγόταν θρησκευτικώς στην Μητρόπολη Διδυμοτείχου. Τα άλλα Ελληνικά χωριά της περιοχής που προσαρτίστηκαν στην Βουλγαρία το 1913 μαζί με την Πλαβού ήταν, το Ορτάκιοι, πόλις πρωτεύουσα της Υποδιοικήσεως και έδρα του Μητοπολίτη Λιτίτσης, η Λίτιτσα, η Μανδρίτσα, το Ακ-Αλάν, η Παληοκράβα, το Καράτεπες, η Λιμπαβού, το Τσεκερδεκλή, το Κετενλή και το Αηδονοχώρι ή (Γκαϊδουχώρι.

Η Πλαβού όπως είπαμε ήταν και είναι χωριό της Βορειοδυτικής Θράκης. Βρίσκεται σήμερα εντός της Βουλγαροκρατούμενης Θρακικής περιοχής και απέχει από την Αδριανούπολη έξι ώρες με τα πόδια, από το Ορτάκιοϊ, δυόμιση ώρες με τα πόδια και από το Σουφλί τεσσεράμισι ώρες με τα πόδια. Ήταν ένα από τα τελευταία Ελληνικά χωριά προς την μεριά της Βουλγαρίας.
Το όνομα Πλαβού έλεγε ο παππούς μου

Πλαβού

Plavu / Plevun / Βουλγαρία Πλαβού Βουλγαρία




Στις αρχές του 20ου αιώνα, κατα την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και εξ'αιτίας της ανόδου του εθνικισμού στην περιοχή οι Θρακιώτες Ελληνες κάτοικοι του χωριού αναγκάστηκαν να φύγουν. Ηρθαν στην Ελλάδα και μετά από ταλαιπωρία πολλών χρόνων ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στον Νομό Σερρών, σε έναν οικισμό με το μάλλον Σλάβικο όνομα "Ντραγκόζ". Το νέο όνομα που δόθηκε ήταν "Ζευγολατιό".



Το ελληνικό σχολείο , μουσείο σήμερα στο κέντρο του χωριού , τόπος μαρτυρίου για τους πλαβιώτες . 



μπροστά στην ανατολική είσοδο του περιβόλου του     Αγ. Παντελεήμωνα

Φωτογραφίες από το χωριό Πλαβού της Βουλγαρίας (Επαρχία Ορτάκιο στην περιοχή της Ανδιανούπολης)




από το οποίο το 1913 οι κάτοικοι του χωριού έφυγαν με την ανταλλαγή των πλυθησμών και ακολουθώντας την πορεία : Θράκη , Αθήνα , Πειραιάς , Λαμία ( εκεί έμειναν έξι χρόνια ως το 1918) ήρθαν και εγκαταστάθηκαν και στο Ζευγολατειό Σερρών.

Γύψινος διάκοσμος απο τα ελληνικά σπίτια της Πλαβούς , δείχνουν τον πλούτο και την προκοπή των πλαβιωτών στις αρχές του 20 ου αιώνα .

Δείτε και άλλες φωτογραφίες
 στην Ιστοσελίδα: http://www.flickr.com/photos/zevgolatioserres/4558265852/in/photostream/